FAQ-NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA W ZWIĄZKU Z WPROWADZENIEM STANU EPIDEMII - Strefa Rodziny Poznań - mediacje, psychoterapie, warsztaty, terapie małżeńskie, terapie par
22993
post-template-default,single,single-post,postid-22993,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.4,vertical_menu_enabled,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

FAQ-NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA W ZWIĄZKU Z WPROWADZENIEM STANU EPIDEMII

Czym jest epidemia?

Stan epidemii to sytuacja prawna w związku z wystąpieniem na danym obszarze zakażeń lub zachorowań na daną chorobę zakaźną w liczbie wyraźnie większej niż we wcześniejszym okresie albo wystąpienie zakażeń lub chorób zakaźnych dotychczas niewystępujących.

Co oznacza kwarantanna?

Kwarantanna to „odosobnienie osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie, w celu zapobieżenia szerzeniu się chorób szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych”.

Jakie można wyróżnić rodzaje kwarantanny?

Kwarantanna domowa – odbywana pod adresem, który został podany w karcie lokalizacyjnej.

Kwarantanna w miejscu wskazanym przez służby sanitarne – w przypadku niemożności odbywania kwarantanny domowej.

Kto podejmuje decyzje o kwarantannie?

Decyzję podejmuje państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub państwowy graniczny inspektor sanitarny.

Czy kwarantanna jest przymusowa?

Tak. Wobec osoby, która nie poddaje się kwarantannie lub izolacji, może zostać zastosowany środek przymusu bezpośredniego polegający na przytrzymywaniu, unieruchomieniu lub przymusowym podaniu leków.

Co grozi za nieprzestrzeganie kwarantanny?

Za nieprzestrzeganie kwarantanny grozi mandat karny w wysokości 5000 zł.

Co to jest izolacja?

Izolacja to odosobnienie osoby chorej.

Czy można wychodzić z domu podczas kwarantanny?

Podczas kwarantanny domowej nie można opuszczać mieszkania, wychodzić do sklepu, z psem czy do lekarza.

Czy kwarantanna może zostać przedłużona?

Tak. Kwarantanna może być stosowana wobec tej samej osoby więcej niż raz, do czasu stwierdzenia braku zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego.

Kto jest objęty kwarantanną?

  1. Osoby, które wróciły do kraju.
  2. Osoby, które w ciągu ostatnich 14 dni miały kontakt z osobami, u których podejrzewa się lub potwierdzono zakażenie koronawirusem COVID-19.
  3. Osoby, które są pracownikami opieki zdrowotnej w placówce zajmującej się pacjentami zakażonymi.

Co z innymi domownikami osoby objętej kwarantanną?

W miarę możliwości należy: ograniczyć kontakt z innymi domownikami i zachować odstęp co najmniej 2 metry, używać oddzielnych naczyń, dezynfekować toaletę, łazienkę, wietrzyć mieszkanie kilka razy dziennie.

Domownicy również mogą zostać objęci kwarantanną.

Na co mogą liczyć osoby objęte kwarantanną?

Jeśli osoba objęta kwarantanną nie ma nikogo, kto może jej pomóc, powinna ona zadzwonić do ośrodka pomocy społecznej lub poinformować funkcjonariusza policji, który będzie sprawdzał, czy przebywa w domu, o konieczności zrobienia zakupów bądź wykupienia leków.

Jak działa aplikacja Kwarantanna domowa?

Kwarantanna domowa to aplikacja, która ułatwia i usprawnia przeprowadzenie obowiązkowej kwarantanny w warunkach domowych.

Program umożliwia potwierdzenie miejsca, w którym przebywasz, podstawową ocenę stanu zdrowia i bezpośrednie zgłoszenie zagrożenia. Ułatwia też zaopatrzenie w najpotrzebniejsze artykuły osobom, które nie mają możliwości samodzielniego ich zdobycia.

Czy wstrzymane są szczepienia obowiązkowe w ramach Programu Szczepień Ochronnych?

Tak. Zaleca się odroczenie szczepień obowiązkowych w ramach Programu Szczepień Ochronnych u dzieci do 18 kwietnia 2020 r.

Co oznacza ograniczenie w przemieszczaniu się wprowadzone 25 marca?

Do 11 kwietnia obowiązuje zakaz przemieszczania się z wyjątkiem:

– drogi do i z pracy,

– wolontariatu związanego z walką z koronawirusem,

– załatwiania niezbędnych spraw życia codziennego.

Jak należy interpretować zapis „sprawy niezbędne do życia codziennego”?

Zapis ten oznacza, że można wyjść z domu w celu zrobienia niezbędnych zakupów, wykupienia lekarstw, udania się do lekarza, opiekowania się bliskimi, wyprowadzenia psa.

W ile osób można się przemieszczać?

Można się przemieszczać w grupie do dwóch osób. Ograniczenie to nie dotyczy rodzin (rodziców z dziećmi).

Czy można w niedzielę pójść do kościoła?

Tak, ale tylko w zakresie limitu osób. We mszy lub innym obrzędzie religijnym nie będzie mogło uczestniczyć jednocześnie więcej niż 5 osób.

Zaleca się uczestnictwo w obrzędach religijnych emitowanej za pomocą telewizji, radia czy Internetu.

Czy można wyjść z dzieckiem na plac zabaw?

Nie. Place zabaw są miejscem gromadzenia się różnych osób, a tym samym wysokiego ryzyka zakażenia i dlatego zostały zamknięte.

Czy można wyjść z dzieckiem na spacer?

Tak. Spacer zalicza się do kategorii spraw niezbędnych do życia codziennego. Należy zachować ograniczenia odległości oraz limity przemieszczających się osób (maksymalnie dwie osoby, z wyłączeniem rodzin). Zalecamy, aby ograniczać tego typu wyjścia do niezbędnego minimum.

Czy można wyprawić córce urodziny?

Tak. Obecne przepisy zakazują spotkań czy imprez, jednak można spotkać się z najbliższymi.

Czy można podróżować za granicę?

Nie. Od 15 marca do odwołania zostają wstrzymane międzynarodowe pasażerskie połączenia lotnicze i kolejowe oraz wprowadzony zostaje zakaz wjazdu do Polski dla cudzoziemców.

Czy Polak może wrócić do kraju?

Tak. Obywatele RP nadal będą mogli wrócić do Polski transportem kołowym, tj. samochodami osobowymi, busami i autokarami. Natomiast dla wszystkich obywateli RP, którzy ze względu na odległość nie są w stanie przekroczyć granicy Polski transportem kołowym, zostały udostępnione trzy możliwości powrotu do kraju drogą lotniczą.

Do Polski zostaną wpuszczone wszystkie samoloty czarterowe z obywatelami RP, które wcześniej miały już zaplanowane loty.

Ponadto Polskie Linie Lotnicze LOT zorganizują specjalne loty czarterowe w różne regiony świata, aby umożliwić obywatelom RP powrót do Polski loty według zapotrzebowania.

 

Źródła:

– ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 374),

– www.gov.pl,

– www.gis.gov.pl.

 

 

 

 

 

 

 

 

Komu i kiedy przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy w przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko, z powodu
COVID-19?

W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły, do których uczęszcza dziecko, z powodu COVID-19 dodatkowy zasiłek opiekuńczy przysługuje ubezpieczonemu (dotyczy ubezpieczenia chorobowego oraz np. pracownika, zleceniobiorcy, osoby prowadzącej działalność pozarolniczą), tj. rodzicowi lub opiekunowi prawnemu dziecka, zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem w wieku do ukończenia 8 lat.

 

Czy okres dodatkowego zasiłku opiekuńczego wlicza się do okresu 60 dni w roku kalendarzowym, które przysługują na opiekę nad dzieckiem?

Dodatkowego zasiłku opiekuńczego nie wlicza się do okresu 60 dni, które przysługują na opiekę nad dzieckiem, określonym w art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z dnia 25 czerwca 1999 r. (Dz. U. Nr 60, poz. 636 z późn. zm.).

 

Czy można pobierać równocześnie dodatkowy zasiłek opiekuńczy i zasiłek opiekuńczy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem rodziny?

Za okres pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego zasiłek opiekuńczy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki na dzieckiem lub innym chorym członkiem rodziny nie przysługuje.

 

W jakiej wysokości przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy?

Dodatkowy zasiłek opiekuńczy przysługuje w wysokości 80% podstawy wymiaru zasiłku.

 

Czy należy podać dni wolne od pracy w oświadczeniu do ZUS o sprawowaniu opieki nad dzieckiem w wieku do 8 lat w związku z zamknięciem żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły z powodu COVID-19 dla ubiegania się o wypłatę dodatkowego zasiłku opiekuńczego?

Treść oświadczenia honorowanego przez ZUS brzmi następująco:

,,Oświadczam, że sprawowałam/em osobistą opiekę nad dzieckiem/dziećmi w okresie (podaj daty): od …………………….. do …………………, od ………………….. do …………………, od ………………….. do ……………………… w związku z zamknięciem z powodu COVID-19 żłobka – klubu dziecięcego – przedszkola – szkoły”.

Na podstawie tego można wnioskować, że należy wskazać okresy rzeczywistej osobistej opieki nad dzieckiem. Jeżeli były to również dni wolne od pracy, ZUS uznaje oświadczenia, w których uprawniony wpisze cały okres zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola czy szkoły.

 

Praca zdalna a dodatkowy zasiłek opiekuńczy – komu przysługuje?

W celu przeciwdziałania COVID-19 pracodawca może polecić pracownikowi wykonywanie, przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie o pracę poza miejscem jej stałego wykonywania (praca zdalna). W tym czasie rodzic, któremu została powierzona praca zdalna, nie może sprawować osobistej opieki nad dzieckiem. Uprawnionym zatem do dodatkowego zasiłku opiekuńczego może być ewentualnie drugi rodzic (opiekun prawny dziecka), który sprawuje osobistą opiekę nad dzieckiem do lat 8, w związku z zamknięciem żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola czy szkoły.

 

Kogo i kiedy należy poinformować o korzystaniu z dodatkowego zasiłku opiekuńczego?

Należy poinformować niezwłocznie pracodawcę (dot. pracownika), zleceniodawcę (dot. zleceniobiorcy), a w przypadku osoby prowadzącej działalność pozarolniczą – bezpośrednio ZUS. Jest to uzasadnione nie tylko koniecznością organizacji pracy czy wykonywania zadań, lecz również ma wpływ na termin i szybkość wypłaty zasiłku (dopiero po złożeniu oświadczenia do ZUS jest możliwa wypłata zasiłku).

 

Co oznacza praca zdalna w związku z wirusem SARS-CoV-2?

W Kodeksie pracy brakuje legalnej definicji pracy zdalnej w nagłych przypadkach jak ten, z którym mamy obecnie do czynienia. Praca zdalna, o której myślimy w kontekście ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 374), nie jest telepracą, określoną z kolei w art. 675 i następnych Kodeksu pracy. Na cechy pracy zdalnej wskazuje ww. specustawa, tzn. polecenie pracodawcy, wykonywanie jej przez czas oznaczony przez pracownika, praca określona w umowie o pracę i odbywa się poza miejscem jej stałego wykonywania.

 

Co jeśli nie można zapewnić odpowiednich warunków do wykonywania pracy zdalnej w domu lub mieszkaniu?

Należy wówczas niezwłocznie poinformować o tym pracodawcę, a ten z kolei powinien wyznaczyć lub zapewnić pracownikowi inne miejsce do wykonywania pracy zdalnej.

 

Czy pracodawca może skierować pracownika do innej pracy niż ta, która została określona w umowie, na czas trwania epidemii?

Bez zgody pracownika pracodawca nie może go skierować do pracy innej niż wynikająca z umowy o pracę. Przepisem szczególnym jest art. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 374).

 

Co należy zrobić, gdy pracodawca nakaże podróżować do rejonów, w których potwierdzono najwięcej przypadków zachorowania na COVID-19? Czy pracodawca może zwolnić pracownika, jeżeli odmówi on wyjazdu służbowego w obawie o swoje zdrowie i życie?

Kodeks pracy wyraźnie określa, że:

„§ 1. W razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.

  • 2. Jeżeli powstrzymanie się od wykonywania pracy nie usuwa zagrożenia, o którym mowa w § 1, pracownik ma prawo oddalić się z miejsca zagrożenia, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.
  • 21. Pracownik nie może ponosić jakichkolwiek niekorzystnych dla niego konsekwencji z powodu powstrzymania się od pracy lub oddalenia się z miejsca zagrożenia w przypadkach, o których mowa w § 1 i 2.
  • 3. Za czas powstrzymania się od wykonywania pracy lub oddalenia się z miejsca zagrożenia w przypadkach, o których mowa w § 1 i 2, pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia”

(art. 210 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.  Kodeks pracy – Dz. U. Nr 24, poz. 141 z późn. zm.).

 

Czy pracodawca może nakazać pracownikowi wykonanie badań na obecność koronawirusa?

Nie, pracodawca nie ma takiego uprawnienia, a pracownik nie ma obowiązku poddawania się takim badaniom. Art. 229 Kodeksu pracy wskazuje na jedynie obowiązkowe badania wstępne, okresowe i kontrolne, które przeprowadza się na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę.

 

Czy można domagać się odszkodowania od przewoźnika za szkodę wyrządzoną w związku z brakiem przewozu?

Nie, ponieważ zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 374) zarządzający lotniskiem, zarządzający dworcem kolejowym, przewoźnik lotniczy, kolejowy lub drogowy nie ponoszą odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną w związku z uzasadnionymi działaniami władz publicznych mającymi na celu przeciwdziałanie COVID-19, w szczególności za brak możliwości przewozu.

 

Czy rodzic musi zapłacić czesne za żłobek zamknięty z powodu koronawirusa?

Każda umowa wymaga analizy. Jeżeli w umowie zastrzeżono, że żłobek nie zwraca wpłaconego czesnego np. z powodu z siły wyższej (np. pandemia, z którą mamy obecnie do czynienia), zapis taki może zostać zakwalifikowany niezgodny z przepisami prawa z uwagi na konsumenta, będącego drugą stroną umowy (rodzic). Zgodnie z art. 3851 kodeksu cywilnego postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne), a dalej w art. 3853 kodeksu cywilnego ,, W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności: 22) przewidują obowiązek wykonania zobowiązania przez konsumenta mimo niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez jego kontrahenta”. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zakwestionował zasadność zaliczania opłat przez żłobki i przedszkola w czasie, kiedy są one zamknięte i nie realizują świadczenia wzajemnego lub nie są gotowe do jego realizacji zgodnie z umową.

 

Co możne zrobić podróżny w przypadku wykupionej w biurze podróży majówki we Włoszech? 

Zgodnie z art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2361 z póżn. zm.) ,,Podróżny może odstąpić od umowy o udział w imprezie turystycznej przed rozpoczęciem imprezy turystycznej bez ponoszenia opłaty za odstąpienie w przypadku wystąpienia nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności występujących w miejscu docelowym lub jego najbliższym sąsiedztwie, które mają znaczący wpływ na realizację imprezy turystycznej lub przewóz podróżnych do miejsca docelowego. Podróżny może żądać wyłącznie zwrotu wpłat dokonanych z tytułu imprezy turystycznej, bez odszkodowania lub zadośćuczynienia w tym zakresie.”

 

Czy pracodawca może zmusić pracownika do wykorzystania bieżącego urlopu wypoczynkowego w czasie trwania koronawirusa?

Urlop wypoczynkowy udzielany jest na wniosek pracownika (również urlop bezpłatny), dlatego pracodawca nie może w sposób jednostronny skierować pracownika/ narzucić pracownikowi skorzystanie w tym czasie z urlopu wypoczynkowego/ urlopu bezpłatnego.

 

Jak wygląda kwestia wynagrodzenia pracownika, który jest zdolny do pracy, jeżeli pracodawca zamknął zakład pracy (restaurację)?

Zgodnie z  art. 81 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. Nr 24, poz. 141 z późn. zm.) ,,Pracownikowi za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania – 60% wynagrodzenia. W każdym przypadku wynagrodzenie to nie może być jednak niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów.” Wynagrodzenie to przysługuje pracownikowi za czas niezawinionego przez niego przestoju.

 

Czy pracownik powinien otrzymać od lekarza zwolnienie lekarskie w przypadku objęcia go przymusową kwarantanną? 

Nie, podstawą do wypłaty wynagrodzenia za czas przymusowej kwarantanny lub izolacji jest decyzja państwowego inspektora sanitarnego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego. Powinna ona zostać przekazana przez Pana do pracodawcy albo do ZUS (oczywiście po zakończeniu kwarantanny lub izolacji). Wynagrodzenie w takim przypadku przysługuje jak za wynagrodzenie za czas choroby lub zasiłek chorobowy.

 

Jakie przysługuje wynagrodzeniem w przypadku hospitalizacji z powodu koronawirusa?

W przypadku podejrzenia lub rozpoznania koronawirusa lekarz przyjmujący do szpitala, kierując się własną oceną stopnia zagrożenia dla zdrowia publicznego, poddaje osobę podejrzaną o zachorowanie, chorą na chorobę szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną lub osobę narażoną na zakażenie hospitalizacji oraz badaniom, to wówczas lekarz może wystawić zaświadczenie lekarskie, a ubezpieczony będzie miał prawo ubiegać się o świadczenia z tytułu zaistniałej choroby.

 

Czy w przypadku dobrowolnej kwarantanny ubezpieczonemu przysługuje chorobowe?

Ubezpieczonemu (chodzi o ubezpieczenie chorobowe), który dobrowolnie poddaje się w ten sposób kwarantannie i nie wykonuje pracy zdalnie (powstrzymuje się od wykonywania pracy), który nie otrzymał zaświadczenia od lekarza, decyzji państwowego inspektora sanitarnego lub państwowego granicznego inspektora sanitarnego, nie przysługuje uprawnienie do otrzymania świadczenia pieniężnego w razie choroby.

 

Co powinien zrobić rolnik, który znalazł się na obowiązkowej kwarantannie, a ma zwierzęta gospodarskie? 

Złamanie obowiązku kwarantanny grozi grzywną. Główny Lekarz Weterynarii wskazuje, że w przypadku obowiązkowej kwarantanny rolnika, który ma zwierzęta gospodarskie, a nie może skorzystać z pomocy innych osób (np. sąsiadów), powinien zgłosić ten fakt do urzędu gminy, albowiem zwierzęta nie mogą pozostać bez opieki. Zatem po zgłoszeniu ww. problemu urząd gminy musi znaleźć rozwiązanie w zależności od rozwoju i zastanej sytuacji np. poprzez skierowanie do opieki nad zwierzętami kompetentnej osoby albo należy znaleźć odpowiednie miejsce, w które zwierzęta gospodarskie mogą zostać przewiezione (zdanie Głównego Inspektora Weterynarii).

 

Do kiedy osoba fizyczna, która nie prowadzi działalności gospodarczej, musi złożyć PIT?

Zgodnie z informacjami płynącymi z Ministerstwa Finansów w dniu 26 marca 2020 roku – nie będzie kar za złożenie deklaracji podatkowej i zapłaty podatku po terminie, pod warunkiem, że nastąpi to do końca maja 2020 roku. Dotyczy to osób fizycznych. Oczywiście termin ten może ulec zmianie w tzw. tarczy antykryzysowej.

 

 

 

PODSTAWA PRAWNA

  • ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 374),
  • ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z dnia 25 czerwca 1999 r. (Dz. U. Nr 60, poz. 636 z późn. zm.),
  • ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141 z późn. zm.).

Czy opiekunowi niepełnosprawnego dziecka przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy?

Od dnia 26 marca 2020 roku również ubezpieczonym rodzicom dzieci do 16 lat, które mają orzeczenie o niepełnosprawności, do 18 lat, które mają orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności lub które mają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, przysługuje – w przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola lub szkoły w związku z COVID-19 – dodatkowy zasiłek opiekuńczy.

 

Czy opiekunowi dorosłej osoby niepełnosprawnej przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy?

Tak, zgodnie ze znowelizowaną ustawą z dnia 02 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.) również w przypadku zamknięcia szkoły, ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego, ośrodka wsparcia, warsztatu terapii zajęciowej lub innej placówki pobytu dziennego o podobnym charakterze z powodu COVID–19, do których uczęszcza dorosła osoba niepełnosprawna, ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dorosłą osobą niepełnosprawną, przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy przez okres nie dłuższy niż 14 dni.

 

Czy okres 14 dni z tytułu dodatkowego zasiłku opiekuńczego ulegnie wydłużeniu?

Do tej pory jednorazowo dokonano wydłużenia okresu pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego – nowy okres obowiązuje od dnia 26 marca 2020 roku. Każdorazowo Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID–19, w drodze rozporządzenia, określić dłuższy okres pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego niż wskazany powyżej lub, biorąc pod uwagę okres na jaki zostały zamknięte żłobki, kluby dziecięce, przedszkola, szkoły, placówki pobytu dziennego oraz inne placówki lub okres niemożności sprawowania opieki przez nianie lub opiekunów dziennych.

 

Czy ubezpieczonemu przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy jeżeli dzieckiem opiekowała się niania?

Na skutek nowelizacji przepisów od dnia 26 marca 2020 roku z dodatkowego zasiłku opiekuńczego może również skorzystać rodzic, którego dzieckiem opiekowała się niania (z którą rodzice zawarli umowę uaktywniającą) lub dzienny opiekun, jeżeli z powodu COVID-19 nie mogą opiekować się dzieckiem.

 

Kim jest dzienny opiekun?

Jak informuje Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dzienny opiekun jest jedną z form instytucjonalnej opieki nad dziećmi, obok żłobka i klubu dziecięcego. Cechą charakterystyczną jest zapewnienie warunków opieki zbliżonych do warunków domowych, prowadzenie zajęć opiekuńczo-wychowawczych i edukacyjnych, a także zapewnienie pielęgnacji, stosownie do wieku i rozwoju dziecka. Opiekunem dziennym może zostać osoba, która posiada odpowiednie warunki lokalowe, daje rękojmię właściwej opieki nad dzieckiem, niekarana za przestępstwa seksualne, niepozbawiona władzy rodzicielskiej, odbyła stosowne szkolenia.

Dziennym opiekunem może być osoba prowadząca działalność na własny rachunek albo zatrudniana na podstawie umowy o pracę albo umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

Pełnienie funkcji dziennego opiekuna wymaga zgłoszenia do prowadzonego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta wykazu dziennych opiekunów oraz podmiotów ich zatrudniających

 

Czy rodzic/ opiekun prawny dziecka, który już złożył wniosek o dodatkowy zasiłek opiekuńczy musi ponownie złożyć taki wniosek na kolejny okres?

Zgodnie z informacją, zamieszczoną na stronie ZUS, osoby, które zdążyły złożyć oświadczenie do wypłaty dodatkowego zasiłku opiekuńczego przed wejściem w życie tzw. ,,tarczy antykryzysowej” (tj. przed dniem 01 kwietnia 2020 roku) nie muszą go składać ponownie, albowiem na jego podstawie otrzymają zasiłek na dalszy okres.

 

Czy istnieje możliwość zahamowania stale rosnących cen produktów ochronnych (maseczek i rękawiczek?

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia może, w drodze rozporządzenia, ustalić maksymalne ceny lub maksymalne marże hurtowe i detaliczne stosowane w sprzedaży towarów lub usług mających istotne znaczenie dla ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa ludzi.

 

Czy pracownik musi mieć wykonane badania okresowe?

W normalnym stanie rzeczy każdy pracownik podlega badaniom okresowym. W związku jednak z ogłoszonym stanem epidemii zawieszeniu uległy m. in. przepisy dotyczące obowiązku wykonania badań okresowych (art. 229 § 2 zdanie pierwsze, § 4a w zakresie badań okresowych i § 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku – Kodeks pracy). Po odwołaniu stanu epidemii, pracodawca i pracownik są obowiązani niezwłocznie podjąć wykonywanie zawieszonych obowiązków, dot. wykonania badań okresowych, i wykonać je w okresie nie dłuższym niż 60 dni od dnia odwołania danego stanu.

 

Czy dotychczasowe orzeczenia lekarskie w zakresie medycyny pracy ulegają przedłużeniu?

Orzeczenia lekarskie wydane w ramach wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich, których ważność upłynęła po dniu 7 marca 2020 roku, zachowują ważność, nie dłużej jednak niż do upływu 60 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Jeżeli odrębne przepisy w zakresie badań lekarskich, innych niż określone powyżej lub badań psychologicznych, wymagają posiadanie aktualnego orzeczenia lekarskiego albo psychologicznego, a ważność upłynęła po dniu 7 marca 2020 roku, orzeczenie to zachowuje ważność, nie dłużej nie dłużej jednak niż do upływu 60 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Jeżeli odrębne przepisy uzależniają wykonywanie określonych czynności lub uzyskanie określonych uprawnień w celu wykonania czynności zawodowych od posiadania odpowiedniego orzeczenia lekarskiego albo psychologicznego, orzeczenie takie powinno być wydane niezwłocznie, nie później  niż do upływu 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

 

Przepis ten wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 roku z mocą wsteczną od dnia 08 marca 2020 roku.

 

Co w przypadku orzeczeń o niepełnosprawności albo orzeczeń o stopniu niepełnosprawności wydanych na czas określony?

Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, wydane na czas określony na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, którego ważność:

1)  upłynęła w terminie do 90 dni przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, pod warunkiem złożenia w tym terminie kolejnego wniosku o wydanie orzeczenia, zachowuje ważność do upływu 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu niepełnosprawności;

2)  upływa w terminie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje ważność do upływu 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

 

Czy pracodawca może polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych w okresie epidemii?

Tak, pracodawca może polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych w zakresie i wymiarze niezbędnym dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji, jak również zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji. Dotyczy to jednak tych branży, które mają istotne znaczenie dla zwalczania epidemii i życia podczas stanu epidemii.

 

Co w przypadku karty parkingowej dla osoby niepełnosprawnej, która została wydana na czas określony?

Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, w związku z zachowaniem ważności orzeczeń o niepełnosprawności albo orzeczeń o stopniu niepełnosprawności, karty parkingowe zachowują ważność do 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, nie dłużej jednak niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

 

Czy jest możliwe udzielenie skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności w związku z koronawirusem?

W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 sąd penitencjarny, na wniosek dyrektora zakładu karnego, zatwierdzony przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, może udzielić skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, chyba że istnieje uzasadnione przypuszczenie, że skazany w czasie pobytu poza zakładem karnym nie będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności popełni przestępstwo, lub nie będzie stosował się do wytycznych, poleceń lub decyzji właściwych organów związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 lub leczeniem zarażenia wirusem SARS-CoV-2.

 

Czy istnieją wyłączenia dla skazanych do udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności w związku z koronawirusem?

Przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie udziela się skazanym: za przestępstwo umyślne zagrożone karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 lata; za przestępstwo nieumyślne na karę przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności;  recydywistów i multirecydywistów, sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu lub popełnił przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnienie przestępstwa oraz wobec sprawcy przestępstwa o charakterze terrorystycznym.

 

Jaki jest obecnie termin na uregulowanie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu?

Opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej za rok 2020 wnosi się w terminie do dnia 30 czerwca 2020 roku. Termin ten może zostać przedłużony rozporządzeniem Rady Ministrów.

 

Co w przypadku, jeżeli termin do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy przez cudzoziemca, wypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2?

Jeżeli termin do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy przez cudzoziemca, wypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, termin ten ulega przedłużeniu do upływu 30 dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

 

 

 

 

Podstawa prawna i źródła:

  • ustawa z dnia 02 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.),
  • ustawa z dnia 31 marca 2020 roku o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568 z późn. zm.),
  • ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741 z późn. zm.)
  • strona internetowa Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Z czego wynika zakaz wchodzenia do lasów do dnia 11 kwietnia 2020 roku?

Na podstawie art. 11 ust. 2 i 7 ustawy z 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych i w związku z § 17 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 31 marca 2020 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, dyrektor generalny Lasów Państwowych polecił wprowadzenie okresowego zakazu wstępu do dnia 11 kwietnia 2020 roku włącznie.

Prezes Rady Ministrów, z własnej inicjatywy lub na wniosek wojewody, po poinformowaniu ministra właściwego do spraw gospodarki może, w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, wydawać polecenia obowiązujące osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz przedsiębiorców. Polecenia są wydawane w drodze decyzji administracyjnej, podlegają one natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia oraz nie wymagają uzasadnienia. W okresie od dnia 01 kwietnia 2020 roku do dnia 11 kwietnia 2020 roku zakazano korzystania z pełniących funkcje publiczne i pokrytych roślinnością terenów zieleni, w szczególności: parków, zieleńców, promenad, bulwarów, ogrodów botanicznych, zoologicznych, jordanowskich i zabytkowych, a także plaż.

 

Z czego wynika obowiązek odbycia kwarantanny po powrocie z zagranicy do Polski?

W okresie od dnia 31 marca 2020 roku do odwołania osoba przekraczająca granicę państwową w celu udania się do swojego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana m. in. do odbycia po przekroczeniu granicy państwowej obowiązkowej kwarantanny,                  o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 roku o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, trwającą 14 dni licząc od dnia następującego po przekroczeniu tej granicy, wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi lub gospodarującymi.

Obowiązek kwarantanny osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących stosuje się w przypadku, gdy osoba, z którą wspólnie zamieszkują lub gospodarują, przekroczyła granicę Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 marca 2020 roku albo została podana obowiązkowi kwarantanny po tym dniu.

 

Kogo nie obowiązuje obowiązek kwarantanny po powrocie do Polski?

Zgodnie z § 2 ust. 8 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii z dnia 31 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 566) nie mają obowiązku odbywania kwarantanny m. in. załoga statku powietrznego i morskiego, rybacy, kierowcy wykonujący przewóz drogowy w ramach międzynarodowego transportu drogowego lub międzynarodowego transportu kombinowanego w rozumieniu przepisów o transporcie drogowym, obsada pociągu, kierowcy wykonujący przewóz drogowy pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy, osoby przekraczające granicę w celu prac w gospodarstwie rolnym, które znajduje się po obu stronach tej granicy, przez żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub żołnierzy wojsk sojuszniczych, funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Ochrony Państwa, wykonujących zadania służbowe, przez członków misji dyplomatycznych, urzędów konsularnych i przedstawicieli organizacji międzynarodowych, także członków ich rodzin, którzy przekraczają tę granicę w celu odbycia tranzytu do innego państwa, trwającego nie dłużej niż 24 godziny liczone od momentu przekroczenia granicy Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Czy domownicy mają obowiązek odbywać kwarantannę z osobą powracającą z zagranicy?

Osoba poddana obowiązkowi kwarantanny odbywa ją razem z osobami wspólnie zamieszkującymi lub gospodarującymi. Informuje ona organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej o imieniu i nazwisku oraz nr PESEL tych osób, jeżeli go posiadają. Informację tę przekazuje się za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności, w tym przez telefon.

 

Kogo nie obowiązuje zakaz przemieszczania się w okresie od dnia 01 kwietnia 2020 roku do dnia 11 kwietnia 2020 roku włącznie?

W okresie od dnia 1 kwietnia 2020 roku do dnia 11 kwietnia 2020 roku zakazano się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przemieszczania się osób przebywających na tym obszarze, z wyjątkiem przemieszczania się danej osoby w celu:

1) wykonywania czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności gospodarczej, lub prowadzenia działalności rolniczej lub prac w gospodarstwie rolnym, oraz zakupu towarów i usług z tym związanych;

2) zaspokajania niezbędnych potrzeb związanych z bieżącymi sprawami życia codziennego, w tym uzyskania opieki zdrowotnej lub psychologicznej, tej osoby i osoby jej najbliższej, a jeżeli osoba przemieszczająca się pozostaje we wspólnym pożyciu z inną osobą – także osoby najbliższej osobie pozostającej we wspólnym pożyciu, oraz zakupu towarów i usług z tym związanych;

3) wykonywania ochotniczo i bez wynagrodzenia świadczeń na rzecz przeciwdziałania skutkom COVID-19, w tym w ramach wolontariatu;

4) sprawowania lub uczestniczenia w sprawowaniu kultu religijnego, w tym czynności lub obrzędów religijnych;

5) wykonywania czynności związanych z realizacją zadań określonych w ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz.U. z 2020 r. poz. 67 i 148) i ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2018 r. poz. 1967 oraz z 2020 r. poz. 148 i 285) oraz zakupu towarów i usług z nimi związanych.

 

Kim jest osoba najbliższa?

Zgodnie z art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.

 

Czy restauracje i lodziarnie mogą prosperować w okresie stanu epidemii?

W okresie stanu epidemii wprowadzono czasowe ograniczenie (do odwołania) w prowadzeniu działalności polegającej na przygotowywaniu i podawaniu posiłków i napojów gościom siedzącym przy stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, spożywanych na miejscu, z wyłączeniem realizacji usług polegających na przygotowywaniu i podawaniu żywności na wynos lub jej przygotowywaniu i dostarczaniu oraz działalności restauracyjnej lub barowej prowadzonej w środkach transportu, wykonywanej przez oddzielne jednostki.

 

Czy w okresie stanu epidemii jest możliwe prowadzenie kina samochodowego?

W okresie stanu epidemii wprowadzono czasowe ograniczenie (do odwołania) w prowadzeniu działalności związanej m. in. z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych.

 

Z czego wynika, że w czasie stanu epidemii zamknięto centra handlowe o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, a markety budowlane nadal prowadzą swoją działalność?

W okresie stanu epidemii wprowadzono czasowe ograniczenie (do odwołania) w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 w handlu detalicznym właścicielom lub najemcom powierzchni handlowej, z wyłączeniem właścicieli lub najemców, których przeważająca działalność polega na sprzedaży artykułów budowlanych lub remontowych, co wynika z § 8 ust. 2 pkt 1 lit. i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 marca 2020 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 566).

W okresie od dnia 01 kwietnia 2020 roku do dnia 11 kwietnia 2020 roku zakazano w soboty i niedziele handlu detalicznego w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, w których przeważająca działalność polega na sprzedaży artykułów budowlanych lub remontowych.

 

Czy jest możliwe sprowadzenie do Polski zwłok krewnego, który umarł na chorobę niezwiązaną z COVID – 19?

Nie ma takiej możliwości, albowiem obowiązuje zakaz sprowadzania z zagranicy i wywozu poza granicę Rzeczypospolitej Polskiej oraz przewozu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwłok i szczątków ludzkich. Tego zakazu nie stosuje się w przypadku, gdy pozwolenia albo zaświadczenia zostały wydane przed dniem 01 kwietnia 2020 roku.

 

Ile osób może uczestniczyć w pogrzebie krewnego?

W trakcie sprawowania kultu religijnego, w tym czynności lub obrzędów religijnych, na danym terenie lub w danym obiekcie znajdowało się łącznie, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz pomieszczeń, nie więcej niż 5 uczestników, oprócz osób sprawujących kult religijny lub osób dokonujących pochowania, lub osób zatrudnionych przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu – w okresie od dnia 01 kwietnia 2020 roku do dnia 11 kwietnia 2020 roku, natomiast w okresie od dnia 12 kwietnia 2020 roku do odwołania – 50 osób, wliczając w to uczestników i osoby sprawujące kult religijny lub osoby dokonujące pochowania lub osoby zatrudnione przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu.

 

Czy tak jak w przypadku supermarketów na straganach i targowiskach również obowiązuje limit kupujących?

W przypadku handlu na straganie lub targowisku, w tym obiekcie/ strefie mogą znajdować się maksymalnie 3 osoby na jedno miejsce prowadzenia sprzedaży (z wyłączeniem osób stanowiących obsługę tych obiektów, placówek, targowisk oraz straganów).

 

Czy pracodawca w stanie epidemii może zobowiązać pracownika do zakupu na własny koszt rękawiczek do pracy?

Pracodawca w stanie epidemii nie może zobowiązać pracownika do zakupu na własny koszt rękawiczek do pracy, ponieważ zakłady pracy są obowiązane zapewnić osobom zatrudnionym niezależnie od podstawy zatrudnienia rękawiczki jednorazowe lub środki do dezynfekcji rąk.

 

Czy pracownik poczty może wyprosić z urzędu osobę, która nie jest aktualnie obsługiwana?

W okresie od dnia 01 kwietnia 2020 roku do dnia 11 kwietnia 2020 roku w placówkach pocztowych dopuszczalna liczba osób przebywających w tym samym czasie w danej placówce nie może być większa niż 2 osoby na jedno stanowisko obsługi, z wyłączeniem osób stanowiących obsługę placówki pocztowej.

 

 

 

 

 

Podstawa prawna:

  • ustawa z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.),
  • rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 marca 2020 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 566),
  • ustawa z dnia 5 grudnia 2008 roku o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. Nr 234, poz. 1570 z późn. zm.),
  • ustawa z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.)

Czy pracodawca może w czasie stanu epidemii koronawirusa skierować pracownika na zaległy urlop wypoczynkowy?

Zgodnie z art. 168 kodeksu pracy urlopu niewykorzystanego w terminie ustalonym w planie urlopów należy pracownikowi udzielić najpóźniej do dnia 30 września następnego roku kalendarzowego (nie dotyczy to części urlopu udzielanego na żądanie). Jednocześnie jednak co do urlopów zaległych nie stosuje się przepisów o planowaniu urlopów i rozpatrywaniu wniosków urlopowych. Pracownik nie musi wyrażać zgody na wykorzystanie zaległego urlopu wypoczynkowego, bowiem stałoby to w sprzeczności z terminem, w którym pracodawca tego urlopu musi udzielić pracownikowi pod groźbą kary. Jeżeli pracodawca nie udzieli pracownikowi urlopu zaległego w terminie do dnia 30 września kolejnego roku, wówczas naraża się na karę grzywny w wymiarze od 1.000,00 zł do 30.000,00 zł.

 

Czy osoby zarażone wirusem SARS-CoV-2, które wyzdrowiały, mają obowiązek wykonywania badań?

Obowiązkowym badaniom sanitarno-epidemiologicznym podlegają nosiciele, ozdrowieńcy oraz osoby, które były narażone na zakażenie przez styczność z osobami zakażonymi, chorymi lub materiałem zakaźnym. Tak więc nawet osoby, które wyzdrowiały, mają obowiązek wykonania badań. Na takie badania kieruje właściwy dla ich miejsca pobytu państwowy powiatowy inspektor sanitarny.

 

Czy osoby, które odbyły już obowiązkową kwarantannę, mogą zostać skierowane na kolejną obowiązkową kwarantannę?

W celu zapobiegania szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, osoby chore na chorobę zakaźną albo osoby podejrzane o zachorowanie na chorobę zakaźną mogą podlegać obowiązkowej hospitalizacji, izolacji lub izolacji w warunkach domowych. Zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawa z dnia 5 grudnia 2008 roku o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. Nr 234, poz. 1570 z późn. zm.) obowiązkowa kwarantanna lub nadzór epidemiologiczny mogą być stosowane wobec tej samej osoby więcej niż raz, do czasu stwierdzenia braku zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego.

 

Czy Policja może zastosować przymus wobec osoby, którą odmawia poddania się kwarantannie?

Wobec osoby, która nie poddaje się obowiązkowi szczepienia, badaniom sanitarno-epidemiologicznym, zabiegom sanitarnym, kwarantannie lub izolacji obowiązkowej hospitalizacji, a u której podejrzewa się lub rozpoznano chorobę szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną, stanowiącą bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia innych osób, może być zastosowany środek przymusu bezpośredniego polegający na przytrzymywaniu, unieruchomieniu lub przymusowym podaniu leków. O zastosowaniu środka przymusu bezpośredniego decyduje lekarz lub felczer, który określa rodzaj zastosowanego środka przymusu bezpośredniego oraz osobiście nadzoruje jego wykonanie przez osoby wykonujące zawody medyczne. Lekarz lub felczer może zwrócić się do Policji, Straży Granicznej lub Żandarmerii Wojskowej o pomoc w zastosowaniu środka przymusu bezpośredniego.

 

Jak długo może być stosowany środek przymusu bezpośredniego?

Przymus bezpośredni polegający na unieruchomieniu może być stosowany nie dłużej niż 4 godziny. W razie potrzeby stosowanie tego przymusu może być przedłużone na następne okresy 6-godzinne, przy czym nie dłużej niż 24 godziny łącznie. Przytrzymywanie jest doraźnym, krótkotrwałym unieruchomieniem osoby z użyciem siły fizycznej. Unieruchomienie jest dłużej trwającym obezwładnieniem osoby z użyciem pasów, uchwytów, prześcieradeł lub kaftana bezpieczeństwa.

 

Jakie są obowiązki osób, mających styczność ze zwłokami osób zmarłych zakażonych wirusem SARS-CoV-2?

Osoby bezpośrednio zaangażowane w proces dekontaminacji ciała i jego otoczenia oraz przygotowania do przewozu zwłok zmarłego zakażonego wirusem SARS-CoV-2 oraz mające bezpośredni kontakt ze zwłokami są zabezpieczane w następujące środki ochrony indywidualnej:

1) kombinezon albo długi fartuch ochronny i czepek na głowę;

2) jednorazową maskę zakrywającą otwory oddechowe, a do czasu umieszczenia zwłok w ochronnym, szczelnym worku maskę z filtrem co najmniej klasy N95/FFP2;

3) gogle lub przyłbicę ochronną – jednorazową lub poddaną uprzednio procedurze dekontaminacyjnej;

4) jednorazowe rękawice nitrylowe (optymalnie długie).

 

Dlaczego bliscy nie mogą pożegnać członka rodziny, który zmarł a był zakażony wirusem SARS-CoV-2?

W przypadku zwłok osób zmarłych na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2 (COVID-19) należy m. in. unikać ubierania zwłok do pochówku oraz okazywania zwłok. Istnieje również szereg innych obostrzeń, związanych z postępowaniem ze zwłokami takich osób, m. in. należy umieścić zwłoki w ochronnym, szczelnym worku, wraz z ubraniem lub okryciem szpitalnym, a w przypadku przekazania zwłok do spopielenia umieścić pierwszy worek ze zwłokami w drugim worku, zdezynfekować powierzchnię zewnętrzną kolejno każdego worka przez spryskanie płynem odkażającym o spektrum działania wirusobójczym. Zwłoki zabezpieczone w ten sposób należy umieścić w kapsule transportowej lub trumnie do pochówku, umieścić na dnie trumny do pochówku warstwę substancji płynochłonnej o grubości 5 cm, niezwłocznie po złożeniu zwłok w trumnie lub kapsule transportowej trumnę lub kapsułę transportową zamknąć szczelnie i spryskać płynem odkażającym o spektrum działania wirusobójczym. Pomieszczenia, w których osoba zmarła przebywała, oraz wszystkie przedmioty, z którymi była w styczności, poddaje się odkażaniu.

 

Czy ratownik medyczny, który jest jedynym opiekunem niepełnosprawnego dziecka, może zostać skierowany do pracy przy zwalczaniu epidemii?

Pracownicy podmiotów leczniczych, osoby wykonujące zawody medyczne oraz osoby, z którymi podpisano umowy na wykonywanie świadczeń zdrowotnych, mogą być skierowani do pracy przy zwalczaniu epidemii. Skierowaniu do pracy niosącej ryzyko zakażenia przy zwalczaniu epidemii nie podlegają:

1) osoby, które nie ukończyły 18 lat bądź ukończyły 60 lat;

2) kobiety w ciąży;

3) osoby samotnie wychowujące dziecko w wieku do 18 lat;

4) osoby wychowujące dziecko w wieku do 14 lat;

5) osoby wychowujące dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego;

6) osoby, u których orzeczono częściową lub całkowitą niezdolność do pracy;

7) inwalidzi i osoby z orzeczonymi chorobami przewlekłymi.

 

 

 

Podstawa prawna:

  • ustawa z dnia 26 czerwca 1974 roku – Kodeks pracy (Dz.U. Nr 24, poz. 141 z późn. zm.),
  • rozporządzenie z dnia 3 kwietnia 2020 roku Ministra Zdrowia zmieniające rozporządzenie w sprawie postępowania ze zwłokami i szczątkami ludzkimi (Dz.U. z 2020 r. poz. 585)
  • ustawa z dnia 5 grudnia 2008 roku o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. Nr 234, poz. 1570 z późn. zm.)

Czy sąd rozpatruje w dobie koronawirusa sprawy o eksmisję małżonka z powodu przemocy?

W przypadku całkowitego zaprzestania czynności przez sąd powszechny z powodu COVID-19 prezes sądu apelacyjnego może wyznaczyć inny sąd równorzędny, położony na obszarze tej samej apelacji, jako właściwy do rozpoznawania spraw pilnych należących do właściwości sądu, który zaprzestał czynności – mając na względzie zapewnienie prawa do sądu oraz warunki organizacyjne sądów. Wyznaczenia dokonuje się na czas oznaczony, wynikający z przewidywanego okresu zaprzestania czynności. Sprawami pilnymi są m. in. sprawy w przedmiocie nakazania przez sąd opuszczenia mieszkania przez członka rodziny wspólnie zajmującego mieszkanie, który swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie.

 

Czy pracownik socjalny może podczas pandemii koronawirusa wykonać obowiązek przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego lub jego aktualizacji w formie rozmowy telefonicznej?

Wykonanie obowiązku przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego lub jego aktualizacji w formie telefonicznej jest możliwe z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, jeżeli dotyczy ustalenia sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osoby lub rodziny, które zostały poddane kwarantannie w związku z podejrzeniem zakażenia lub choroby zakaźnej.

Czy komornik może zająć świadczenie postojowe?

Nie, ze świadczenia postojowego nie dokonuje się potrąceń i egzekucji.

Kiedy następuje wypłata kolejnego świadczenia postojowego?

Wypłata po raz kolejny świadczenia postojowego może zostać dokonana nie wcześniej niż w miesiącu następującym po miesiącu wypłaty świadczenia postojowego.

Czy w czasie trwania pandemii koronawirusa termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości ulega zawieszeniu?

Jeżeli podstawa do ogłoszenia upadłości dłużnika powstała w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, a stan niewypłacalności powstał z powodu COVID-19, bieg terminu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega przerwaniu. Po tym okresie termin ten biegnie na nowo. Jeżeli stan niewypłacalności powstał w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 domniemywa się, że zaistniał z powodu COVID-19.

Czy komornik może wykonać eksmisję z mieszkania?

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 nie wykonuje się tytułów wykonawczych nakazujących opróżnienie lokalu mieszkalnego. Nie dotyczy to jednak orzeczeń wydanych na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.

Czy możliwe jest skierowanie pracownika samorządowego do pracy w domu pomocy społecznej?

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, pracownika samorządowego można tymczasowo przenieść, za jego zgodą, do wykonywania innej pracy, niż określona w umowie o pracę, zgodnej z jego kwalifikacjami, w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej (m. in. regionalny ośrodek polityki społecznej, powiatowe centrum pomocy rodzinie, ośrodek pomocy społecznej, dom pomocy społecznej) w tej samej lub innej miejscowości, jeżeli nie narusza to ważnego interesu jednostki, która dotychczas zatrudniała pracownika samorządowego, oraz przemawiają za tym ważne potrzeby po stronie jednostki przejmującej. Okres wykonywania pracy, o której mowa powyżej, nie może być dłuższy niż do 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Co powinien zrobić kierowca w przypadku, gdy ważność prawa jazdy upływa w okresie obowiązywania stanu epidemii?

W przypadku gdy ważność:

1) prawa jazdy,

2) pozwolenia na kierowanie tramwajem,

3) zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub pojazdem przewożącym wartości pieniężne,

4) świadectwa kierowcy,

5) legitymacji instruktora nauki jazdy,

6) legitymacji egzaminatora,

7) zaświadczenia o wpisie do ewidencji instruktorów techniki jazdy (świadectwa instruktora techniki jazdy),

8) uprawnień do kierowania pojazdami,

9) wpisu w prawie jazdy kodu 95 potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo ukończenie szkolenia okresowego

– upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tych dokumentów, uprawnień i wpisu ulega przedłużeniu do dnia upływu 60 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego, w przypadku gdy nie zostanie ogłoszony stan epidemii, albo stanu epidemii.

Co zrobić w przypadku upływu terminu obowiązkowego badania technicznego?

Badanie techniczne pojazdu, którego termin upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, którego właścicielem lub posiadaczem jest osoba przebywająca na obowiązkowej kwarantannie lub poddana leczeniu z powodu COVID-19 w tym okresie, zachowuje ważność przez okres 7 dni od dnia zakończenia leczenia lub zwolnienia z obowiązkowej kwarantanny, jedynie w celu umożliwienia dojazdu na badanie techniczne.

Czy przychody z tytułu zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek dla ZUS są  przychodem?

Przychody z tytułu zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należne za okres od dnia 01 marca 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku nie stanowią przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Czy rolnikowi przebywającemu na kwarantannie przysługuje świadczenie?

Rolnikowi i jego domownikowi, w sytuacji objęcia obowiązkową kwarantanną, nadzorem epidemiologicznym lub hospitalizacją w związku z COVID-19, przysługuje zasiłek w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2018 r. poz. 2177 oraz z 2019 r. poz. 1564).

 

Czy można prowadzić działalność gospodarczą związaną z prowadzeniem usług hotelarskich?

Obowiązuje czasowe ograniczenie w prowadzeniu działalności związanej z prowadzeniem usług hotelarskich w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz.U. z 2019 roku poz. 238 oraz z 2020 roku poz. 374 i 568 z późn. zm.) za wyjątkiem realizacji usług polegających na zapewnieniu miejsca zakwaterowania:

  • dla osób objętych kwarantanną lub izolacją,
  • dla osób wykonujących zawód medyczny,
  • w związku z wykonywaniem przez nie czynności zawodowych lub zadań służbowych, lub pozarolniczej działalności gospodarczej, lub prowadzenia działalności rolniczej,
  • pacjentów i ich opiekunów, jeżeli konieczność zapewnienia zakwaterowania wynika z warunków określonych dla danego świadczenia opieki zdrowotnej.

Ile osób może być obecnych podczas sprawowania kultu religijnego?

Od dnia 20 kwietnia 2020 roku w budynku przeznaczonym dla kultu religijnego może być obecna 1 osoba na każde 15 m2 powierzchni tego budynku (oprócz osób sprawujących kult religijny), natomiast na cmentarzu (podczas uroczystości pogrzebowych) mogą być obecni żałobnicy w liczbie nie przekraczającej 50 osób (bez względu na powierzchnię cmentarza), nie licząc osób sprawujących uroczystości żałobne, osób zatrudnionych przez zakład pogrzebowy lub osób dokonujących pochowania.

Ile osób maksymalnie może przebywać w obiektach handlowych lub usługowych od dnia 20 kwietnia 2020 roku?

Od dnia 20 kwietnia 2020 roku do odwołania może przebywać w obiektach handlowych lub usługowych oraz w placówkach handlowych w tym samym czasie, nie więcej niż:

1) 4 osoby na jedno stanowisko kasowe, w przypadku gdy powierzchnia, na której odbywa się handel lub są świadczone usługi, wynosi nie więcej niż 100 m2, albo 1 osoba na 15 m2 tej powierzchni, w przypadku gdy powierzchnia, na której odbywa się handel lub są świadczone usługi, wynosi więcej niż 100 m2, z tym że od poniedziałku do piątku w godzinach 10.00 – 12.00 mogą to być wyłącznie osoby powyżej 65. roku życia,

2) 4 osoby na jedno stanowisko kasowe – w przypadku stacji paliw płynnych,

3) 4 osoby na jedno miejsce prowadzenia sprzedaży – w przypadku handlu na straganie lub targowisku

– z wyłączeniem osób stanowiących obsługę tych obiektów, placówek, targowisk oraz straganów.

Czy podczas spacerów również należy obowiązkowo nosić rękawiczki jednorazowe?

Obecnie nie istnieje obowiązek noszenia rękawiczek jednorazowych podczas czynności innych niż zakup towarów lub usług.

Jakie zakazy nadal obowiązują w odniesieniu do korzystania z terenów zielonych?

Od dnia 20 kwietnia 2020 roku do odwołania zakazuje się korzystania:

1)  z ogrodów zoologicznych, placów zabaw oraz ogrodów jordanowskich w części, w jakiej ten ogród ma plac zabaw lub urządzenia przeznaczone do zabawy dzieci;

2) ze znajdujących się na terenach leśnych miejsc małej infrastruktury leśnej, urządzeń przeznaczonych do zabawy dzieci, wiat i miejsc biwakowania.

 

 

Czy małoletni nadal może poruszać się wyłącznie pod opieką osoby dorosłej?

Od dnia 20 kwietnia 2020 roku możliwe jest przemieszczanie się małoletniego do lat 13 wyłącznie pod opieką osoby sprawującej władzę rodzicielską, opiekuna prawnego albo innej osoby dorosłej.

W jakich miejscach istnieje obowiązek zakrywania ust i nosa?

Obowiązek zakrywania, przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki albo kasku ochronnego ust i nosa:

1)    w środkach publicznego transportu zbiorowego oraz w pojazdach samochodowych, którymi poruszają się osoby niezamieszkujące lub niegospodarujące wspólnie;

2)     w miejscach ogólnodostępnych, w tym:

  1. a) na drogach i placach, na terenie cmentarzy, parków, zieleńców, promenad, bulwarów, ogrodów botanicznych, ogrodów zabytkowych, plaż, miejsc postoju pojazdów, parkingów leśnych,
  2. b) w zakładach pracy oraz w budynkach użyteczności publicznej przeznaczonych na potrzeby: administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny,
  3. c) w obiektach handlowych lub usługowych, placówkach handlowych lub usługowych i na targowiskach (straganach),
  4. d) na terenie nieruchomości wspólnych w rozumieniu ustawy o własności lokali oraz na terenie takich nieruchomości o innych formach posiadania.

Kto nie ma obowiązku zakrywania ust i nosa w miejscach publicznych?

Obowiązku zakrywania ust i nosa nie stosuje się w przypadku:

1) pojazdu samochodowego, w którym przebywają lub poruszają się: jedna osoba albo jedna osoba z co najmniej jednym dzieckiem, o którym mowa w pkt 2, albo osoby zamieszkujące lub gospodarujące wspólnie;

2) dziecka do ukończenia 4. roku życia;

3) osoby, która nie może zakrywać ust lub nosa z powodu stanu zdrowia, całościowych zaburzeń rozwoju, zaburzeń psychicznych, niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym, znacznym albo głębokim, lub osoby mającej trudności w samodzielnym zakryciu lub odkryciu ust lub nosa; okazanie orzeczenia lub zaświadczenia w tym zakresie nie jest wymagane;

4) osoby wykonującej czynności zawodowe, służbowe lub zarobkowe w budynkach, zakładach, obiektach, placówkach i targowiskach (straganach), z wyjątkiem osoby wykonującej bezpośrednią obsługę interesantów lub klientów w czasie jej wykonywania;

5) kierującego środkiem publicznego transportu zbiorowego lub pojazdem samochodowym wykonującym zarobkowy przewóz osób, jeżeli operator publicznego transportu zbiorowego albo organizator tego transportu albo przedsiębiorca wykonujący działalność w zakresie zarobkowego przewozu osób zapewniają oddzielenie kierującego od przewożonych osób w sposób uniemożliwiający styczność;

6) duchownego sprawującego kult religijny, w tym czynności lub obrzędy religijne, a w przypadku braku duchownego – innej osoby sprawującej kult religijny, podczas jego sprawowania;

7) żołnierza Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk sojuszniczych, a także funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, wykonujących zadania służbowe, stosujących środki ochrony osobistej odpowiednie do rodzaju wykonywanych czynności;

8) osoby, której miejscem stałego lub czasowego pobytu są budynki użyteczności publicznej przeznaczone na potrzeby wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, chyba że zarządzający takim budynkiem postanowi inaczej;

9) osoby przebywającej na terenie lasu.

Kiedy możliwe jest odkrycie ust i nosa w przestrzeni publicznej przez osobę, która ma obowiązek ich zakrywania?

Odkrycie ust i nosa jest możliwe w przypadku:

1) konieczności identyfikacji lub weryfikacji tożsamości danej osoby, a także w związku ze świadczeniem danej osobie usług, jeżeli jest to niezbędne do ich świadczenia;

2)  umożliwienia komunikowania się z osobą głuchą lub głuchoniemą.

 

 

 

Podstawa prawna:

  • ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 roku poz. 374 z późn. zm.)
  • rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 kwietnia 2020 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020 roku, poz. 697)

Co powinien zrobić cudzoziemiec w przypadku, gdy termin do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy przypada w okresie epidemii koronawirusa?

Jeżeli termin do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy dla cudzoziemca wypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, termin ten ulega przedłużeniu do upływu 30 dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni. Pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie biegu przedłużonego terminu, o którym mowa powyżej, uważa się za legalny, jeżeli cudzoziemiec złoży wniosek w tym terminie.

 

Czy osoba, wobec której orzeczono na czas określony całkowitą niezdolność do pracy, powinna złożyć dodatkowy wniosek i jaki, jeżeli koniec tego okresu przypada  na czas epidemii?

Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji, wydane na czas określony na podstawie odpowiednio przepisów ustawy jak np. którego ważność upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii albo w okresie 30 dni następujących po ich odwołaniu, zachowuje ważność przez okres kolejnych 3 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności, w przypadku złożenia wniosku o ustalenie uprawnień do świadczenia na dalszy okres przed upływem terminu ważności tego orzeczenia.

 

Czy pracodawca ma prawo zawrzeć z pracownikiem porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia niż wynikające z umowy o pracę?

U pracodawcy, u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19 i który nie zalega w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r., dopuszczalne jest zawarcie porozumienia o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników, niż wynikające z umów o pracę zawartych z tymi pracownikami, w zakresie i przez czas ustalone w porozumieniu.

 

Czy tylko pracodawca, który nie zalega z zapłatą składek na rzecz ZUS ma prawo zawrzeć z pracownikiem porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia niż wynikające z umowy o pracę?

Tzw. tarcza antykryzysowa przewiduje, że wymogu w zakresie niezalegania w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy, nie stosuje się do pracodawcy będącego przedsiębiorcą w przypadku, gdy:

  • zadłużony przedsiębiorca zawarł umowę z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych lub otrzymał decyzję urzędu skarbowego w sprawie spłaty zadłużenia i terminowo opłaca raty lub korzysta z odroczenia terminu płatności albo
  • zaleganie w regulowaniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Pracy powstało w okresie spadku obrotów gospodarczych, a przedsiębiorca dołączył do wniosku o przyznanie świadczeń plan spłaty zadłużenia uprawdopodabniający poprawę kondycji finansowej przedsiębiorcy i pełną spłatę zaległości w regulowaniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Pracy, wraz z kopią wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o rozłożenie na raty należności z tytułu tych składek lub o odroczenie płatności tych składek.

 

Czy przedsiębiorca prowadzący działalność rozrywkową ma obowiązek zwracania zaliczek swoim klientom, jeżeli impreza nie odbyła się z powodu epidemii koronawirusa?

Przedsiębiorca prowadzący działalność związaną z organizacją wystaw i kongresów lub działalnością kulturalną, rozrywkową, rekreacyjną i sportową lub organizujący wystawy tematyczne lub imprezy plenerowe w przypadku rozwiązania umowy z klientem, które to rozwiązanie umowy pozostaje w bezpośrednim związku z wybuchem epidemii wirusa SARS-CoV-2, jest zobowiązany zwrócić wpłacone mu przez klienta środki w terminie 180 dni od dnia skutecznego rozwiązania umowy.

 

Czy przedsiębiorca prowadzący działalność kulturalną może zamiast rozwiązania umowy i zwrotu zaliczki zaproponować klientowi tzw. voucher?

Przedsiębiorca prowadzący działalność związaną z organizacją wystaw i kongresów lub działalnością kulturalną, rozrywkową, rekreacyjną i sportową lub organizujący wystawy tematyczne lub imprezy plenerowe może zamiast rozwiązania umowy i zwrotu zaliczki zaproponować klientowi tzw. voucher do realizacji na poczet przyszłych wydarzeń w obszarze działalności przedsiębiorcy w ciągu roku od dnia, w którym miało się odbyć wydarzenie, za które klient wniósł zapłatę. Wartość vouchera nie może być niższa niż kwota wpłacona na poczet realizacji dotychczasowej umowy przez klienta.

 

Kiedy przysługuje świadczenie postojowe?

Świadczenie postojowe przysługuje, gdy w następstwie wystąpienia COVID-19 doszło do przestoju w prowadzeniu działalności, odpowiednio przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą albo przez zleceniodawcę lub zamawiającego, z którymi została zawarta umowa cywilnoprawna.

 

Czy komornik może dokonać zajęcia świadczenia postojowego?

Ze świadczenia postojowego nie dokonuje się potrąceń i egzekucji.

 

Kiedy i w jaki sposób wypłacane jest świadczenie postojowe?

Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca świadczenie postojowe niezwłocznie po wyjaśnieniu ostatniej okoliczności niezbędnej do jego przyznania. Wypłata świadczenia postojowego następuje w formie bezgotówkowej na wskazany rachunek płatniczy osoby uprawnionej.

 

Czy ZUS może skontrolować przychód wskazany we wniosku o wypłatę świadczenia postojowego?

Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o wysokości przychodu wykazanego we wniosku. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych o rozbieżnościach pomiędzy przychodem wykazanym we wniosku,                             a przychodem wykazanym dla celów podatkowych. Wymiana informacji następuje w formie elektronicznej. W przypadku rozbieżności ZUS wydaje decyzję odmowną lub wzywa do zwrotu nienależnie pobranych środków wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

 

Komu i na jakich zasadach przysługuje pożyczka w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19?

Pożyczka w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19 może zostać przyznana jednorazowo przez starostę na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy. Pożyczka może być udzielona do wysokości 5.000,00 zł. Wniosek o pożyczkę mikroprzedsiębiorca składa do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Okres spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 12 miesięcy.

 

Co należy rozumieć przez pojęcie ,,mikroprzedsiębiorca”?

Mikroprzedsiębiorcą jest przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:

  1. a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
  2. b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.

 

 

Czy pożyczka podlega umorzeniu?

Pożyczka wraz z odsetkami na wniosek mikroprzedsiębiorcy podlega umorzeniu, pod warunkiem, że mikroprzedsiębiorca ten przez okres 3 miesięcy od dnia jej udzielenia nie zmniejszy stanu zatrudnienia w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy w stosunku do stanu zatrudnienia na dzień 29 lutego 2020 r. We wniosku o umorzenie mikroprzedsiębiorca oświadcza o nie zmniejszeniu stanu zatrudnienia. Oświadczenie mikroprzedsiębiorca składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

 

Czy w przypadku koronawirusa stypendium sportowe jest nadal wypłacane?

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii okres na jaki przyznano stypendia sportowe dla członków kadry narodowej może zostać dodatkowo przedłużony, ale nie dłużej niż do roku od dnia odwołania obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

 

 

Co dzieje się w przypadku, kiedy termin do opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mija w okresie stanu epidemii?

Jeżeli termin do opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wypada w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19, termin ten ulega przedłużeniu do upływu 30. dnia następującego po odwołaniu tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

 

Jakie są konsekwencje naruszenia obowiązku kwarantanny?

W razie stwierdzenia naruszenia obowiązku hospitalizacji, kwarantanny lub izolacji w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem lub zwalczaniem COVID-19, nałożonego przez właściwy organ lub wynikającego z przepisów prawa, państwowy powiatowy inspektor sanitarny nakłada na osobę naruszającą taki obowiązek, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną w kwocie do 30 000 zł. Stwierdzenie naruszenia tego obowiązku może nastąpić w szczególności na podstawie ustaleń Policji, innych służb państwowych lub innych uprawnionych podmiotów.

 

Czy osoba zakażona koronawirusem ponosi odpowiedzialność, jeżeli naraża inne osoby na zakażenie?

Kto, wiedząc, że jest dotknięty chorobą weneryczną lub zakaźną, ciężką chorobą nieuleczalną lub realnie zagrażającą życiu, naraża bezpośrednio inną osobę na zarażenie taką chorobą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jeżeli sprawca naraża na zarażenie wiele osób podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

 

 

 

 

 

 

Podstawa prawna:

  • ustawa z dnia 02 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.),
  • ustawa z dnia 31 marca 2020 roku o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568 z późn. zm.),
  • ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2018 r. poz. 646 z późn. zm.)